بنیاد بینال گوانجو اعلام کرده است که قصد دارد برای انتخاب مدیر هنری هفدهمین دوره این رویداد، فراخوانی عمومی (open call) برگزار کند؛ اقدامی که نشان‌دهنده فاصله گرفتن قابل توجه از سیستم انتصاب سنتی است که از زمان تأسیس این بینال در کره جنوبی بر آن حاکم بوده است.

این تصمیم که هم‌زمان با سی‌امین سالگرد بینال در سال ۲۰۲۸ گرفته شده، به گفته بنیاد، نقطه عطفی است که نیازمند «تغییرات جدید» است. این سازمان به رسانه‌های محلی گفته است: «این گذار با هدف حفظ روح گوانجو و افتخار میراث آن، و در عین حال ایجاد یک فرایند انتخاب دموکراتیک‌تر و شفاف‌تر انجام می‌شود. این تغییر نشان‌دهنده تعهد به اولویت دادن به چشم‌انداز کیوریتوریال، محتوای نمایشگاه و توانایی حرفه‌ای است، نه صرفاً شهرت فردی».

این تصمیم یک فاصله‌گیری نادر از رویه رایج در میان رویدادهای بزرگ بین‌المللی محسوب می‌شود. از بینال ونیز تا داکیومنتا، مدیران هنری معمولاً از طریق کمیته‌های مستقل، پیشنهاد هیئت‌مدیره یا دعوت مستقیم انتخاب می‌شوند. در مقابل، بینال گوانجو اعلام کرده است که هم افراد و هم تیم‌های کیوریتوریال، بدون توجه به جنسیت، ملیت یا سن، می‌توانند برای این سمت درخواست دهند.

رسانه‌های محلی این تغییر را تلاشی برای اولویت دادن به چشم‌انداز کیوریتوریال و ایده‌های نوآورانه نسبت به اعتبار و پرستیژ «کیوریتورهای ستاره‌ای» توصیف کرده‌اند. این تصمیم در گوانجو اهمیت ویژه‌ای دارد، جایی که موضوعات مشارکت، نمایندگی و پاسخ‌گویی عمومی با تاریخ سیاسی شهر گره خورده است.

بینال گوانجو که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد، برای بزرگداشت قیام گوانجو در سال ۱۹۸۰ شکل گرفت؛ زمانی که شهروندان علیه دیکتاتوری نظامی کره جنوبی قیام کردند. طی سه دهه گذشته، این نمایشگاه پیوندی آشکار با دموکراسی، حقوق بشر و مقاومت مدنی پیدا کرده است.

مدیران هنری مختلف، چه از کره و چه از کشورهای دیگر، همواره با این پرسش مواجه بوده‌اند که چگونه «روح گوانجو» را در چارچوب‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی در حال تغییر تفسیر کنند. با این حال، بحث‌ها درباره اینکه چه کسی حق تعریف این میراث را دارد—و اینکه آیا خود این نهاد واقعاً ارزش‌های بنیان‌گذار خود را بازتاب می‌دهد یا نه—گاه‌به‌گاه دوباره مطرح شده است.

یکی از بحث‌برانگیزترین موارد در سال ۲۰۲۲ رخ داد، زمانی که بنیاد «جایزه هنر پارک سو-بو» را ایجاد کرد؛ جایزه‌ای ۱۰۰ هزار دلاری که به نام هنرمند فقید جنبش دانساخهوا نام‌گذاری شده بود.

این اقدام با مخالفت هنرمندان و فعالان محلی روبه‌رو شد، زیرا آن‌ها معتقد بودند پارک در جریان قیام ۱۹۸۰ سکوت کرده و این جایزه با ارزش‌های دموکراتیکی که بینال گوانجو برای آن ایجاد شده، در تضاد است. در نتیجه اعتراضات، این جایزه پس از نخستین دوره خود لغو شد.